W dzisiejszych czasach bardzo często wykorzystuje się technologię GPS. Łączenie się z satelitą umożliwia nie tylko nawigowanie po nieznanych miastach, ale także zabezpieczenie naszego auta w razie kradzieży oraz szeroko pojęty monitoring jego parametrów. Takie możliwości daje nic innego, niż grupa urządzeń pod tytułem odbiorniki GPS. Skąd się one jednak wzięły?

Historia systemów GPS zaczęła się już pod koniec lat pięćdziesiątych XX wieku. Wtedy właśnie był środek zimnej wojny, a Związek Radziecki wysłał na orbitę Ziemi pierwszego sztucznego satelitę. Oczywiście dłużne nie mogły pozostać Stany Zjednoczone. W efekcie walki o przestrzeń wokoło naszej planety, pojawiła się sprawnie działająca sieć satelitów. Ta początkowo znalazła jedynie wykorzystanie militarne. Szybko jednak okazało się, że można ją zastosować także w przypadku rozwiązań cywilnych.

Sygnał pochodzący z okołoziemskich satelitów bardzo sprawnie i dokładnie podawał pozycję danego punktu na globie. Postanowiono wykorzystać zatem ten fakt podczas nawigowania samochodem i stworzono nawigację satelitarną. Aby zrealizować ten pomysł w pierwszej kolejności niezbędne było opracowanie odbiorników GPS na cele cywilne. Te zajmowały się nie tylko wysyłaniem, ale także odbiorem sygnałów z satelity. W drugiej kolejności pracowano nad wirtualnymi mapami oraz dostosowaniem małych komputerów do potrzeb nawigowania.

Odbiorniki GPS w dalszej perspektywie postanowiono także wykorzystać przy budowie innych urządzeń. Jednym z nich jest chociażby pozycjoner. Ten podczas montażu ukrywa się w wybranym miejscu karoserii i podłącza do komputera pokładowego auta. Dzięki temu w każdej chwili możemy nie tylko otrzymać informacje o pozycji pojazdu na mapie, ale także sprawdzić jego średnie spalanie, czy prędkość. Taki monitoring z pewnością może się przydać w przypadku kradzieży pojazdu oraz kontroli nad nim.

Rozwiązanie takie najczęściej wykorzystuje się w przypadku samochodów flotowych. Nie jest to jednak zasada. Można go bowiem zamontować także w autach prywatnych.